“Het verlies van een gedroomd kind kan zo veel impact hebben”

verlies kind kathy beckers-mansellHet initiatief om stiltemonumenten te realiseren op begraafplaatsen, vindt ze een belangrijk en indrukwekkend initiatief. “Stiltemonumenten worden plekken van erkenning en liefdevolle herinnering.”

Aan het woord is rouwtherapeut Kathy Beckers-Mansell. Op 22 november verschijnt haar boek ‘Rouwen na het verlies van je baby’, een handboek voor weeouders* en hun omgeving. Tijd voor een interview met haar.

Waarom heb je dit boek geschreven?

Om informatie te bieden over de rouw bij het overlijden van een baby, zodat deze rouw in alle aspecten beter begrepen wordt en ouders beter ondersteund worden rondom het verlies en rondom hun rouw. Als ouders die een baby verliezen in onze samenleving met het hart bezien worden en de ruimte krijgen om hun rouw op een eigen manier te beleven en te integreren in hun leven, dan helpt hen dat om de weg naar het geluk terug te vinden.

Waarom ben jij zo betrokken bij dit onderwerp?

In 1996 is mijn zoon Jari overleden na 26 levensdagen overleden. Hij werd met zeventwintig weken zwangerschap geboren als een van een tweeling. Zijn tweelingzus heeft hun vroeggeboorte en de ziekenhuisbacterie die hen trof, wel overleefd en is een spiegel van hoe hij zou zijn geweest. Het verlies van Jari is net zo bepalend geworden voor wie ik ben, waar ik bang voor ben en waar ik gelukkig van word, als de geboorte en het opgroeien van mijn drie levende kinderen. Ik ben dan ook met recht moeder van vier kinderen.

Dus jij vindt ook dat je overleden kind toch altijd je kind blijft?

Het is nodig dat er besef is van het algemene feit dat het overleden kindje altijd een plaats heeft in het leven van ouders. Alles bij elkaar is het vooral nodig dat zorg- en hulpverleners zich bewust zijn van de levenslange impact, leren om goed te luisteren en te onderzoeken wat er nodig is bij elke individuele ouder en ouders te bezien vanuit het hart, want het meest wezenlijke is alleen zichtbaar met het hart.

Hoe kan de omgeving het beste reageren op ouders die zoiets overkomt?

De sociale omgeving heeft nog vaak de neiging om in achterhaalde ideeën rondom rouw te blijven hangen, zoals de gedachte dat als eenmaal alle seizoenen gepasseerd zijn, het wel weer moet gaan. Of de gedachte dat als er zich een volgend kindje aandient, het overleden kindje wel vergeten zal zijn en dat er alleen nog maar het nieuwe geluk overblijft. Het is doorgaans anders: het nieuwe geluk van het volgend kindje staat naast het verdriet om het overleden kindje en dat is vaak enorm ingewikkeld voor ouders.

Hoe kan je de ouders het beste troosten?

Als de omgeving de ouders probeert te troosten met een vergelijking in de zin van: ‘gelukkig is jouw kindje niet zo oud geworden, want dan was het erger geweest.’, maken ze de wonden van de ouders nog dieper. Niemand kan voor een ander bepalen wat het allerergst is. De omgeving kan het best vragen hoe de ouder het beleeft en moet daarbij aanvaarden dat het vandaag zo is en morgen weer anders.

Wat als je niet weet wat je moet zeggen?

Het zijn geen loze woorden, zeggen dat je niet weet wat je moet zeggen. Wees bereid om de ouder nabij te blijven, ook als hij of zij niet stabiel en gezellig is. Leg geen kaders van aannames op de ouder, maar geef de ouder de vrijheid om te rouwen zoals het past bij hem of bij haar.

Wat vind je van het idee om stiltemonumenten te plaatsen?

Stiltemonumenten worden plekken van erkenning en liefdevolle herinnering. Dat is steunend voor de ouders en is een mooie manier om de samenleving te laten zien dat zulk verlies in levens speelt. Ik vind het fantastisch dat er subsidie is verstrekt en hoop dat er meer instanties, fondsen en vooral gemeenten zullen openstaan om een bijdrage te leveren ten behoeve van de realisatie van deze stiltemonumenten die prachtig beloven te worden.

* Omdat er geen specifieke benaming is voor ouders die een baby hebben verloren, gebruikt Kathy Beckers-Mansell deze ouders in haar boeken en in het dagelijks leven: weeouders, weemoeder, weevader

Meer info over Kathy’s boek vind je hier

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *