Bestuur Stichting Stiltemonumenten

Stichting Stiltemonumenten is medio maart 2017 opgericht. Vanaf 2015 is reeds gewerkt aan plannen voor het creëren van stiltemonumenten.

Het bestuur bestaat uit professionals binnen de uitvaartsector. De functies binnen Stichting Stiltemonumenten zijn onbezoldigd. De know-how van het bestuur wordt ingezet om een grote groep mensen van dienst te zijn door het realiseren van stiltemonumenten  en andere zaken die hiermee samenhangen.

Het huidige bestuur bestaat uit: Voorzitter Claudia Koole (eigenaresse Vlinderijnes), Penningmeester Annette van de Meene (directrice SCB Zoom- en Zegestede), Algemene bestuursleden Thea van Dijk (MiskraamVerwerken.nl), Algemeen bestuurslid Anita Nuiten (eigenaresse Uitvaartzorg Nuiten Groffen) en Ton Wennekers (gepensioneerd verloskundige).

Vlnr: Claudia Koole, Thea van Dijk, Annette van de Meene, Anita Nuiten, Ton Wennekers
onbezoldigd bestuur
Ondertekening statuten bij notaris media maart 2017

Motivatie en betrokkenheid bestuursleden

Voorzitter Claudia Koole: Elk leven dat is of is geweest, is voor mij belangrijk; geboren, ongeboren, doodgeboren. Liefde kent voor mij geen sterfdatum. Ik vind het belangrijk dat ieder mens met verlies erkenning, troost en geborgenheid ontvangt. Persoonlijk ben ik geen ervaringsdeskundige op het gebied van doodgeborenen, maar het leven na de dood is voor mij een essentieel onderdeel van het leven. Het is voor mij een eer om mee te mogen werken aan stiltemonumenten om dienstbaar te kunnen zijn aan de medemens en daarmee de samenleving om sociale duurzaamheid te praktiseren middenin het leven.

Penningmeester Annette van de Meene: Als directeur van Stichting Crematoria en Begraafplaatsen Zoom- en Zegestede valt het mij op dat romdom het overlijden van foetussen gebruiken en rituelen in beweging zijn. Er is geen wettelijk kader met betrekking tot  de crematie/begrafenis van foetussen. Dus iedereen die geconfronteerd wordt met een dergelijk overlijden moet zelf vormgeven aan het ritueel rondom deze gebeurtenis. Soms een hele zoektocht. Niet in alle geledingen in onze maatschappij heeft men dezelfde visie op hoe er met een dergelijk overlijden om moet worden gegaan. Echter vanuit mijn werk bij de stichting heb ik gezien en ervaren hoe belangrijk een goed ritueel rondom dit afscheid is. Als stichting proberen wij dit zo goed mogelijk te faciliteren. Een mooie plek waar nabestaanden kunnen stilstaan bij dit overlijden; wellicht er over kunnen praten met andere kinderen in het gezin ontbreekt op dit moment in de regio. SCB Zoom- en Zegestede zou heel graag zowel in Roosendaal als in Bergen op Zoom een plek in haar urnentuin willen inrichten waar nabestaanden op een inhoudsvolle manier kunnen gedenken en herdenken.

Algemeen bestuurslid Thea van Dijk: Met mijn werk als trainer en coach ben ik verbonden aan het online consultatiebureau MiskraamVerwerken.nl. Hier kom ik vaak verborgen verdriet tegen van het alleen verwerken van het verlies van een afgebroken zwangerschap. Het begrip en de erkenning van de omgeving ontbreekt, maar vooral vergeet de vrouw zichzelf de helende werking van rouw te geven. Het stiltemonument geeft erkenning aan een zwangerschapsafbreking, ongeacht de duur van de zwangerschap. Elk verlies mag gezien worden en geheeld. Dit monument is een prachtige plek om hierbij stil te staan in ons drukke leven. Als ervaringsdeskundige weet ik wat het is om alleen te staan in verdriet. Dit monument wil een bijdrage leveren aan erkenning en begrip. Dit ondersteun ik met heel mijn hart.

Algemeen bestuurslid Anita Nuiten:  Vanuit mijn uitvaartonderneming Uitvaartzorg Nuiten Groffen en mijn eigen verlieservaring ken ik het intens verdriet door het overlijden van een dierbare, maar ook het mooie van alle herinneringen die iemand tijdens het leven heeft gemaakt en gedeeld.  Bij het verlies van een kindje al voordat het geboren is, heeft herinneringen-maken weinig kans gekregen. Ouders kennen de vreugde van de zwangerschap, het vooruitzicht en hoop op een nieuw leven, het geluk samen en met anderen gedeeld. Het stiltemonument biedt een plek om ook het verdriet om het verlies te delen; ouders samen en met anderen. Ik werk graag mee aan het realiseren van het stiltemonument.

Algemeen bestuurslid Ton Wennekers: Vanuit mijn werk als verloskundige wat ik voor mijn pensionering uitvoerde, heb ik meer dan ééns het verdriet bij de a.s. ouders en gezinsleden gezien wat er ontstaat als een zwangerschap niet eindigt in de geboorte van een mooie gezonde voldragen baby, maar eindigt in de geboorte van een dood of onvoldragen kindje. Soms regelt de natuur dit zelf als een vorm van “selectiemethode” tijdens de zwangerschap. Dat kan vroeg in de zwangerschap plaatsvinden in de vorm van een miskraam maar soms ook later in de zwangerschap en in een enkel geval zelfs in een periode dat de baby al als “volgroeid” en “klaar om geboren te kunnen worden” moet worden gezien. Met het voortschrijden van de wetenschap en onderzoeksmethoden in en omtrent zwangerschap, wordt een geboorte ook wel eens geprovoceerd in de zwangerschapsperiode van voor de 24 weken. Dit alles doet niets onder voor het verdriet wat de a.s. ouders en vaak ook andere leden van het gezin en hun naaste omgeving, door moeten maken na een dergelijke gebeurtenis. Verdriet wat zij maar in een heel beperkte kring kunnen delen. Juist voor die groep mensen is het belangrijk om dit verdriet in een groter verband te delen en dat lijkt mij heel goed te kunnen bij een monument voor deze te vroeggeboren kinderen zoals de stichting Stiltemonumenten, die voor ogen heeft. Daarom wil ik mij inzetten voor de realisatie van dit stiltemonument om voor een heel klein deel te kunnen bijdragen in het verwerkingsproces en het verdriet een plaats te geven voor de ouders en andere gezins- en familieleden die een zwangerschap op deze manier hebben zien eindigen.

Algemeen bestuurslid tot 1 december 2017 Joyce Beckker: Als schoolmeisje zei ik al: “Het ergste wat je kan overkomen is je kind verliezen.” Op de een of andere manier zat dit thema al vroeg in mij genesteld. Na zelf een aantal miskramen te hebben gehad, gaf ik vele jaren later, in het voorjaar van 2015, het boek ‘Geen beschuit met muisjes’ uit waarin ik mijn eigen verhaal en een andere visie op miskraam deel. Enkele maanden later richtte ik samen met Thea van Dijk het online platform MiskraamVerwerken.nl op wat mij een jaar later een nominatie opleverde voor de Libelle Ster 2016. En medio maart 2017 komt daar een bestuursfunctie bij van Stichting Stiltemonumenten. Voor mij een natuurlijk gevolg, want haast al mijn activiteiten zijn erop geënt dat miskraam en stilgeboorte (doodgeboorte) alle erkenning krijgen die ze verdienen.

Share